باور کن!
هیچ ستاره ای قبل از آسمان متولد نشده
نخ بادبادک نگاهت را پایین بیاور ...
به من نگاه کن
من اندازه ی همین آسمان برهنه
دوستت دارم...و.....و ....شايد كمي بيشتر از آن
به زمين بنگر.......آسمان مكان فرداهاست.......اكنون به زمين بنگر اي آسمانيه من
وقتی نا امیدانه در پی ات می دویدم...
چه نا جوان مردانه رد پایت را محو می کردی،
چه آسان برایم دست تکان می دادی و می رفتی...
و من چه گریان و حیران بودم...
و....
هنگامي كه روح عاشقم منتظرت بود....
هرگز پا نگذاشتي به روياهاي من
و حتي روياهاي من كه با حقيقت بيگانه بودند نيز بي تو گزشتند.....تنهاي تنها ........
ديگر دستانت را فراموش خواهم كرد.........

====>MILAD_MELODICA<====
|
+| نوشته شده توسط
میلاد در دوشنبه 24 اردیبهشت1386
|